Bir hadis-i şerifte Resûlullâh (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:
"Ashabım hakkında Allâh’dan korkunuz, benden
sonra onları hedef edinmeyiniz. Kim onları severse
benim sevgimle onları sever. Kim de onlara
buğzederse benim buğzum ile onlara buğzeder.
Kim onlara eziyet ederse bana eziyet etmiş olur.
Bana eziyet eden ise Allâhü Teâlâ’ya eziyet etmiş
olur. Allâhü Teâlâ’ya eziyet eden ise umulur ki;
Allâh tez vakitte onu yakalasın."
Hadis-i şerifin anlamı onların hakkında Allâh’dan ittika
ediniz, sakınınız. Onları kötülükle ayıplamayınız.
Onlar hakkında ve onların taziminde Allâh’ı zikrediniz,
demektir. Resûlullâh (s.a.v.)’in hadis-i şerifte "Benim
sevgim ile sever" buyurması yani benim onu sevdiğim
sebeple veya benim onları sevmem sebebiyle
demektir. Çünkü bir kişiyi seven bir kimse, sevdiği o
kimsenin bütün sevdiklerini sever. Buğz etme hususu
da aynı sebepler ile geçerlidir. Onlara eziyyet vermek
demek, onların ölümlerinden sonra olsa bile, onları
mutlaka kötüleyen, ayıplayan bir şeyle eziyet demektir.
Çünkü ölüler de, dirilerin eziyetlendikleri şeylerden
eziyetlenirler. Çünkü habîb; habîbinin eziyet duyduğu
şeyden eziyet duyar. Çünkü Rasûl (s.a.v.)’e tazim onu
gönderene tazimdir.
Yine eziyet vermek de böyledir. Onu yakalaması
süratle ve gazablı bir şekilde onun ruhunu kabzetmesi
demektir. Allâh, Müntakim’dir, Cebbar’dır, Kahhar’dır.
İşte bunlarda elbette basar sahipleri (görenler) için ibret
vardır.
(Birgivi, Tarikatü’l-Muhammediyye Tercümesi, s. 162-163)
