Rodzicielstwo ma taki efekt uboczny, o którym nikt nie ostrzega: człowiek staje się ekspertem od wychowywania cudzych dzieci. Własne wpadki jakoś umykają, ale sąsiad, kolega z pracy czy przypadkowa rodzina w pizzerii... tam to już widać wszystko.
Ten odcinek jest w całości poświęcony temu paskudnemu odruchowi. Bez udawania, że jestem w tym lepszy.
Rozmawiam sam ze sobą o kilku rzeczach, które doprowadzają mnie do szału. O obojętności udającej spokój. O diagnozach używanych jak parasol. O nadopiekuńczości, która wygląda jak miłość, a jest zwykłym tchórzostwem. O ludziach, którzy z uśmiechem sabotują twoje decyzje.
I na sam koniec o czymś, na co patrzę z bliska od trzech lat, czyli o rodzicach po rozstaniu — i o tym, ile z ich prywatnych rachunków spływa na dzieci.
Jeśli znacie kogoś, kogo ten odcinek mógłby zapiec (na przykład rodziców) — wysyłajcie śmiało.
Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör
Łukasz Wrzalik. Innehållet i podden är skapat av Łukasz Wrzalik och inte av,
eller tillsammans med, Poddtoppen.
