Jak Litwa przejęła Kłajpedę? Powstanie kłajpedzkie z 1923 roku było jedną z najlepiej przygotowanych operacji polityczno-wojskowych okresu międzywojennego, która doprowadziła do zmiany granic nad Bałtykiem.
Powstanie kłajpedzkie stanowiło sekwencję działań prowadzących do przejęcia przez Litwę kontroli nad Krajem Kłajpedzkim, położonym u ujścia Niemna. Wydarzenia poprzedził wzrost napięć politycznych w regionie, aktywność środowisk litewskich oraz przekonanie o konieczności zmiany jego przynależności państwowej.
Na przebieg operacji wpłynęło ograniczone zaangażowanie Francji, sprawującej administrację mandatową, oraz niewielka gotowość państw Ententy do interwencji w warunkach powojennej niestabilności. Kluczową rolę odegrali litewscy ochotnicy i oficerowie działający nieoficjalnie, którzy opanowali strategiczne punkty w Kłajpedzie, unikając otwartej konfrontacji z siłami francuskimi.
W rezultacie dokonane zmiany zostały zaakceptowane przez społeczność międzynarodową, co umożliwiło włączenie Kraju Kłajpedzkiego do Litwy i znacząco wzmocniło pozycję państwa nad Morzem Bałtyckim.
Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör
Marcin Marucha. Innehållet i podden är skapat av Marcin Marucha och inte av,
eller tillsammans med, Poddtoppen.
