W 1883 roku młody student z Lęborka wpadł na pomysł urządzenia, które miało pozwolić przesyłać obrazy na odległość. Kilka tygodni później Paul Nipkow zgłosił patent na „elektryczny teleskop”.
Jego najważniejszym elementem była wirująca tarcza z otworami ułożonymi spiralnie. Tarcza Nipkowa rozkładała obraz na punkty i linie, a po kilkudziesięciu latach stała się podstawą pierwszych działających systemów telewizyjnych.
Paul Nipkow nie zbudował jednak telewizora i nie uczestniczył bezpośrednio w jego późniejszym rozwoju. Jego pomysł wykorzystali między innymi John Logie Baird i inni pionierzy telewizji mechanicznej. W latach 30. jego nazwiskiem nazwano nawet berlińską stację telewizyjną.
Kim był człowiek, którego nazwisko znalazło się w historii telewizji? Skąd wzięła się opowieść o jego kaszubskich korzeniach? I dlaczego wynalazek biednego studenta z Lęborka musiał czekać czterdzieści lat, zanim technika pozwoliła go wykorzystać? To historia Paula Nipkowa, tarczy, która zmieniła sposób myślenia o przesyłaniu obrazu, oraz miasta, które po latach ponownie przypomniało sobie o swoim wynalazcy.
Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör
Marcin Marucha. Innehållet i podden är skapat av Marcin Marucha och inte av,
eller tillsammans med, Poddtoppen.
