هنر حذف کردن؛ چرا با وجود این‌همه تلاش جلو نمی‌رم؟
شاید مشکل این نیست که کم تلاش می‌کنیم...
شاید بعضی وقت‌ها، زیادی تلاش می‌کنیم؛ برای چیزهای زیادی، به‌صورت هم‌زمان.
ما تقریباً تمام عمر یاد گرفته‌ایم برای بهتر شدن باید چیزی به زندگی اضافه کنیم:
بیشتر کار کنیم.
بیشتر یاد بگیریم.
هدف‌های بیشتری داشته باشیم.
آدم‌های بیشتری بشناسیم.
مهارت‌های بیشتری کسب کنیم.
اما کمتر کسی به ما یاد داده که یکی از مهم‌ترین مهارت‌های زندگی، هنر حذف کردن است.
در اپیزود چهارم «مدرسه زیستن» درباره این صحبت می‌کنیم که چرا گاهی مرحله بعدی رشد ما نه با اضافه کردن، بلکه با کم کردن، انتخاب کردن و رها کردن شروع می‌شود.
از داستان بازگشت استیو جابز به اپل و تمرکز دوباره این شرکت هزینه شناختی جابه‌جایی مداوم بین کارها و منطق چک‌لیست‌ها در هوانوردی؛ می‌خواهیم به یک سؤال برسیم:
واقعاً چه چیزهایی در زندگی ما ارزش ماندن دارند؟
در این اپیزود درباره تفاوت «مشغول بودن» و «پیشرفت کردن»، هزینه پخش شدن میان چندین هدف، توانایی نه گفتن، اولویت‌بندی و این واقعیت حرف می‌زنیم که هر «بله» واقعی، چند «نه» پشت خودش دارد.
و در پایان یک تمرین عملی داریم:
«ممیزی حذف»
چه چیزی را باید کاملاً متوقف کنم؟
چه چیزی را باید کمتر کنم؟
چه چیزی را باید واگذار کنم؟
و اگر در این فصل از زندگی فقط یک چیز حق اولویت داشتن داشته باشد، آن چیست؟
شاید پاسخ بعضی از مشکلاتمان یک کتاب دیگر، دوره دیگر، هدف دیگر یا برنامه جدید نباشد.
شاید لازم باشد اول برای چیز مهم‌تر، جا باز کنیم.
اگر این اپیزود را دیدید، در کامنت‌ها فقط به یک سؤال جواب بدهید:
اگر امروز مجبور بودید فقط یک چیز را از زندگی‌تان حذف کنید، چه چیزی بود؟
و اگر کسی را می‌شناسید که این روزها دائماً در حال تلاش است، اما احساس می‌کند جلو نمی‌رود، این اپیزود را برایش بفرستید.
مدرسه زیستن | اپیزود چهارم
هنر حذف کردن
بعضی از نسخه‌های بهتر ما ساخته نمی‌شوند...
تراشیده می‌شوند.
اگر بزرگ‌ترین حقیقت جهان مرگ است،
بالاترین اراده جهان، زیستن است.
کاری از دکتر فریا حمزه زاده
