27 lat PTTPB, od 15 osób do prawie 8000. Historie, wyzwania i sztafeta, która zbudowała polską CBT

Cztery przewodniczące Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej w jednym studiu.

prof. Agnieszka Popiel (pierwsze kadencje, m.in. 1999–2005 i 2008–2010), Sylwia Pieńkowska (2010–2012), dr n. med. Magdalena Skotnicka-Chaberek (2012–2016) i Agnieszka Tousty-Ingielewicz (2022–2026).

To nagranie powstało spontanicznie. Spotkały się w jednej przestrzeni przy okazji innych odcinków serii „PTTPB – Wiedza ma znaczenie”, zaczęły wspominać kolejne etapy Towarzystwa – i tak, bez scenariusza „reprezentacji wszystkich kadencji”, powstała ta rozmowa. Nie jest to wybór „tych, a nie innych”, tylko zbieg okoliczności: cztery osoby, które akurat były razem i mogły usiąść przy mikrofonie.

Sztafeta przewodniczących PTTPB obejmuje także m. in. dr n. med. Agnieszkę Pisulę (2005–2008), dr n. społ. Marię Cyniak-Cieciurę (2016–2018), Karolinę Komorowską-Legierską (2018–2020), Jacka Legierskiego (2020–2022) oraz obecną przewodniczącą dr n. med. Katarzynę Markowską-Regulską (kadencja 2026–2028). Każda z tych osób niosła „pałeczkę” w innym momencie historii Towarzystwa.

Od 15 członków założycieli w grudniu 1998/1999, przez tworzenie polskiego języka CBT, pierwsze standardy (w tym pionierskie kształcenie superwizorów, gdy w Europie jeszcze ich prawie nie było), walkę o uznanie certyfikatów w NFZ, ocenę AOTMiT, rozwój literatury, kodeksów etycznych i akredytacji, po cyfryzację, lawinowy wzrost do prawie 8000 członków, 2,5 tys. certyfikowanych terapeutów i europejską skalę.

Szczera, ciepła i pełna anegdot rozmowa o tym, co było najtrudniejsze w każdej epoce, o „pałeczce” przekazywanej z rąk do rąk, o stracie ważnych osób, Danuty Glen, o konferencjach, regulacjach i o tym, dlaczego towarzystwo stało się gwarantem jakości.

Spotkanie, które pokazuje nie tylko historię PTTPB, ale też jak buduje się środowisko, które trwa i rośnie przez prawie trzy dekady.

Montaż: Eugeniusz Karlov