Kurumsal hayatta neden kimse birbirine güvenmiyor? Neden şirketlerde bilgi saklanıyor, insanlar değerli hissetmiyor ve aynı dili konuşsalar bile birbirlerini anlamıyorlar?
Bize anonim olarak hikaye yollamak için: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSdt-VVZvCipuZWmwIOrCCHMh307dGf74zoKHMjPQ1L8axbVGw/viewform?usp=dialog
Bu bölümde @onuruguru ile birlikte:kurum kültürü, plaza dili, toksik rekabet, aidiyet eksikliği, bilgi saklama davranışı, eğitimlerin neden işe yaramadığı ve şirketlerdeki görünmeyen iletişim problemleri üzerine konuştuk.
Ayrıca Güney Kore Havayolları örneği üzerinden, “dilin” bir şirketin kaderini nasıl değiştirebildiğini tartıştık.
Belki de sorun iletişim değildir. Belki sorun, insanların kendini güvende hissetmediği bir sistemdir.
Yorumlarda kendi yaşadığınız kurumsal hikâyeleri paylaşabilirsiniz. Bir sonraki bölümlerde anonim şekilde bu vakaları konuşacağız.
Bölüm Akışı:
(00:30) Kurum Dili ve Edebiyatı
(02:30) Kurumların lehçeleri
(05:00) Kızıl Kraliçe etkisi
(07:30) Ctrl+P kısayolunu bile saklayan çalışan
(10:20) Çalışanlar kendisini değerli görmüyor
(14:00) Mike Tyson örneği: teori vs gerçek hayat
(15:00) Tekrarın gücü
(19:00) NASA’daki temizlik görevlisi örneği
(22:00) Güney Kore Hava Yolları kurum kültürü dönüşümü
#BunuMBAdeAnlatmazlar #KurumKültürü #PlazaHayatı #İşHayatı #Psikoloji #KurumsalHayat
