18 yıllık işe alım uzmanıyım. Masanın diğer tarafını biliyordum. "En fazla 1 ayda iş bulurum" demiştim.
6 ay ve 500+ başvuru sonra elimde sadece 10-12 otomatik red e-postası vardı.
Kendimi suçladım. CV'im mi kötü? İngilizcem mi yetersiz? Deneyimim değersiz mi?
Sonra verileri araştırdım. Ve öğrendim ki sorun bende değilmiş.
Bu bölümde iş arama sürecine dair tüm varsayımlarınızı sarsacak rakamları paylaşıyorum: Neden %3 geri dönüş oranı normal? John Smith ile Bülent Büyüksayar arasındaki %60'lık fark nereden geliyor? Şirketlerin %98'i neden size yasal olarak iş teklif edemiyor? Ve teknoloji sektöründe tablo neden tamamen tersine dönüyor?
Dinledikten sonra kendini suçlamayı bırakacak, sistemi anlayacak ve stratejinizi değiştireceksin.
İstediğin kısma geç:
(03:37) "Sorun bende mi?" - Özgüveni yok eden psikolojik baskı
(04:44) AHA anı: %3'lük oran kişisel başarısızlık değil, sistemin normali
(05:46) ATS efsanesi çürütülüyor: Robotlar değil, hacim sorunu
(09:06) İsim dezavantajı: John Smith vs Bülent Büyüksayar (%60 fark)
(11:38) Şaşırtıcı istisna: Teknoloji sektöründe tablo neden tersine dönüyor?
(13:59) En büyük engel: Şirketlerin sadece %2'si sponsorluk yapabiliyor
(17:23) Almanya alternatifi: Mavi Kartların %78'i, 21 ayda kalıcı oturum
(18:17) Spray & Pray hatası: %115 fark yaratan strateji
Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör
Bulent Buyuksayar. Innehållet i podden är skapat av Bulent Buyuksayar och inte av,
eller tillsammans med, Poddtoppen.
