بعضی «بله»ها آرامتر از هر فریادی، آدم را خالی می‌کنند.
پرسید: «خودت چی دوست داری؟» جواب آماده بود: «هرچی تو دوست داشته باشی.» اما این بار لبخند نزد. منتظر ماند. به دهانش نگاه می‌کرد، انگار باید جواب دیگری هم آن‌جا باشد. آن‌قدر مراقب بود که از دستش ندهد؛ که نفهمید خودش دیگر آن‌جا نیست.
Some yeses hollow a person out more quietly than any scream.
"What do you want?" The answer was ready: "Whatever you want." But this time there was no smile. Just waiting. Eyes fixed on their mouth, as if another answer had to be there too. So careful not to lose them that they never noticed they were already gone themselves.
Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör
Hamid. Innehållet i podden är skapat av Hamid och inte av,
eller tillsammans med, Poddtoppen.
