Hay personas a las que ayudar les sale casi de forma automática. Dan tiempo, espacio, paciencia, hacen favores, se adaptan y muchas veces ni siquiera calculan demasiado lo que eso les cuesta. El problema aparece cuando esa disponibilidad empieza a darse por hecha. Lo que nació como un gesto voluntario puede convertirse poco a poco en una obligación tácita, y cuando llega el momento de poner un límite aparecen la culpa, el enfado o la sensación de estar fallando a alguien.

En este episodio hablamos de esa bondad que, cuando no tiene forma ni límites, puede acabar siendo parasitada. De la diferencia entre ser generoso, complacer por miedo y seguir dando cuando uno ya sabe que debería parar. También de por qué algunas personas aprendieron a sentirse valiosas siendo útiles, de los costes invisibles de ayudar y de cómo poner límites sin tener que convertirse en alguien frío o desconfiado.

Muchas gracias por escuchar.

Música

Intro de Carlos Vargas Cruz, compuesta en exclusiva para el programa. ¡Gracias!

Tema final: Titelsequenz, del grupo español Toundra.

Te invito a leer La mente y sus cicatrices, publicado por Ediciones Obelisco y disponible en librerías.

También está disponible en Amazon mi libro Los malos viajes. Los infiernos de la química. Si este pódcast te resulta valioso, creo que también disfrutarás de este viaje intenso por los mundos alienígenas que generan las drogas, con la ventaja de no tener que atravesarlos en carne propia.

https://amzn.eu/d/5iY2zj5

Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör pablo de lorenzo. Innehållet i podden är skapat av pablo de lorenzo och inte av, eller tillsammans med, Poddtoppen.