فقر همیشه با شورش و خیابان شروع نمیشود. اغلب ساکت است، روزمره است و نامرئی؛ اما همانقدر که آرام پیش میرود، پایههای اعتماد، مشروعیت و امنیت سیاسی را میفرساید. در این اپیزود از پادکست سهند ایرانمهر، با تکیه بر اندیشههای هابز، پولانی، وبر، مارشال، بوردیو و هونت، بررسی میکنیم که فقر چگونه نسبت مردم با قدرت را تغییر میدهد، چرا سیاست در جامعه فقیر رادیکال یا بیثبات میشود، و چرا حتی قدرتی که فقط به بقای خود فکر میکند، نمیتواند فقر را نادیده بگیرد. این اپیزود درباره «خوب و بد اخلاقی» نیست؛ درباره منطق قدرت، ریسک سیاسی، و خطایی است که اگر دیر فهمیده شود، هزینهاش چند برابر خواهد بود.
Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör
سهند ایرانمهر. Innehållet i podden är skapat av سهند ایرانمهر och inte av,
eller tillsammans med, Poddtoppen.
