Hablar de La La Land (2016) de Damien Chazelle es hablar de musicales clásicos, de Hollywood, de sueños, de fracasos y de esa extraña necesidad que tenemos de seguir persiguiendo algo aunque no sepamos muy bien qué estamos buscando.
En este capítulo intentaremos, de verdad, no alabar demasiado la película. Intentaremos mantener la distancia crítica, analizarla con calma y no convertir cada escena en una declaración de amor... pero se nos sale por los poros.
Porque es difícil explicar qué es el amor. Podemos intentar definirlo, racionalizarlo, escribir canciones sobre él o hacer películas enteras tratando de entenderlo. Pero quizá sea más fácil reconocerlo cuando lo tenemos delante.
Y nosotros lo reconocemos en prácticamente todos los fotogramas de La La Land.
Acompáñanos a recorrer una película que no inventó la magia de los grandes musicales, pero que consiguió algo quizá más importante: nos hizo recordarla y volver a enamorarnos de ella.
Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör
Fidelio. Innehållet i podden är skapat av Fidelio och inte av,
eller tillsammans med, Poddtoppen.