ژنو – ۱۶ تیر ۱۴۰۵ – پدری بهائی که در شیراز زندانی است، از درون زندان عادلآباد نامهای تأثرانگیز برای فرزند یک سالهاش نوشته است، نامهای که تصویری کمسابقه و دردناک از هزینههای انسانی سرکوب مستمر بهائیان در ایران را ترسیم میکند و در عین حال، بر پایبندی بهائیان ایران به خدمت، پیشرفت و آبادانی وطنشان تاکید میکند.پژمان زارع، بهائی ساکن شیراز، در تاریخ ۲۴ اسفندماه ۱۴۰۴ پس از هجوم ماموران امنیتی و تفتیش منزلش بازداشت شد. ماموران در جریان این اقدام، وسایل شخصی، دستگاههای الکترونیکی و کتابهای دینی او را نیز ضبط کردند.متن بیانیهمنبع: جامعه جهانی بهائی
Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör
PersianBMS. Innehållet i podden är skapat av PersianBMS och inte av,
eller tillsammans med, Poddtoppen.
