De soort was bijna uitgestorven: een paar honderd brandganzen zaten rond 1950 nog op Spitsbergen. Nu zijn het er meer dan veertigduizend, weet Maarten Loonen, arctisch ecoloog aan de Rijksuniversiteit Groningen. Jaarlijks trekt hij naar de eilandengroep boven de poolcirkel om de soort te bestuderen.
In de jaren negentig kampeerde Maarten nog met zijn tentje in het dorp. Het eten - vooral blikvoer - kwam vanuit Nederland met de boot over. Tegenwoordig kan dat niet meer: kamperen is te gevaarlijk vanwege de ijsberen. Eten kan met de rest van de bewoners in de gezamenlijke eetzaal, die slechts maandelijks wordt bevoorraad.
Hoe is het verder om op zo’n afgelegen plek onderzoek te doen? Hoe wapen je je tegen de steeds minder schuwe ijsberen op de eilanden? En wat merk je op Spitsbergen van klimaatverandering?
Dat hoor je in deze aflevering van OOG op Wetenschap.
Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör
OOG op Wetenschap. Innehållet i podden är skapat av OOG op Wetenschap och inte av,
eller tillsammans med, Poddtoppen.
