Czy zdarzyło Ci się kiedyś poznać mężczyznę, który na początku wydawał się zupełnie inny niż wszyscy poprzedni, a po kilku tygodniach zorientować się, że znowu czujesz dokładnie to samo? Znowu czekasz na jego wiadomość, znowu analizujesz każde słowo i znowu stajesz się odrobinę mniejsza, żeby przypadkiem nie okazać się za dużo. Przez lata myślałam, że to zwykły pech i że po prostu trafiam na niewłaściwych ludzi. Dopiero niedawno zrozumiałam, że to nie oni się powtarzali, tylko ja wracałam w to samo miejsce.
Przez ostatni miesiąc nie było mnie tutaj, bo pierwszy raz od bardzo dawna pozwoliłam sobie się zatrzymać. Usiadłam przed mikrofonem i poczułam, że nie wiem, co dalej, więc zamiast udawać, posłuchałam siebie. W tej ciszy zobaczyłam coś, czego nie byłam w stanie dostrzec, dopóki biegłam: że w pracy i w miłości działał we mnie ten sam mechanizm, to samo ciche przekonanie, że jestem warta tyle, ile daję.
W tym odcinku opowiadam o tym, dlaczego przerwa nie jest porażką, tylko często najczulszą rzeczą, jaką możemy dla siebie zrobić. Mówię o tym, dlaczego po rozstaniu tak łatwo wybieramy kogoś, kto zagłuszy ból, zamiast kogoś, kto naprawdę nam służy, i dlaczego nawet długi czas w samotności nie zawsze cokolwiek zmienia. Na koniec zadaję Ci cztery pytania, które warto sobie zadać, zanim znowu otworzysz serce. Ostatnie z nich brzmi: gdybym nie bała się samotności, kogo bym wybrała? Pozwól mu w sobie pobyć.
Jeśli czujesz, że to odcinek o Tobie i że nie chcesz już zaczynać każdej historii od zera, zapraszam Cię do mojego kursu Od schematu do relacji. To droga, którą sama przechodziłam latami, krok po kroku zamieniona w proces, dzięki któremu Ty nie musisz czekać tak długo jak ja.
Link do zapisów: https://oliwiawozniak.pl/zapisy
Dziękuję, że czekałaś na mnie przez ten miesiąc. Cieszę się, że znowu jesteśmy razem! Buziaki!
