Jayla Opoku was elf jaar toen ze met haar gezin op de vlucht sloeg voor de overheid. In de jaren die volgden, verhuisden ze 23 keer. Zo ontkwam ze aan uithuisplaatsing. „We hebben in woningen gewoond waarin het plafond afbrokkelde en naar beneden viel. In de nacht werd ik vaak wakker, omdat mijn tenen aan elkaar gevroren waren.” Pas jaren later hoorde ze dat het leed van haar gezin voortkwam uit de toeslagenaffaire.
Namens duizenden kinderen die wél uit huis zijn geplaatst, overhandigde ze een brief aan de overheid. Volgens Opoku zijn de gevolgen voor kinderen extra ingrijpend. Kinderen kwamen soms zelf diep in de schulden terecht. „Mijn moeder sloot energiecontracten af op mijn naam en dan kreeg ik achteraf een deurwaarder.” Ook groeiden ze op zonder toekomstperspectief. „Je bent niet bezig met de toekomst. Je bent bezig met je hoofd boven water houden. Wat wil ik eigenlijk doen met mijn leven? Wat zijn mijn passies? Daar heb ik allemaal geen tijd voor gehad.”
