عبدالرسول دیوسالار (پژوهشگر ارشد موسسه خلعسلاح سازمان ملل): تصمیم به ساخت سلاح هستهای ریسک بالایی دارد و با منافع کشورها سازگار نیست. دوران بازندارندگی اتمی سپری شده است. مثال بارز آن روسیه است که ایران هیچگاه نمیتواند به تسلیحات هستهای آن برسد، ولی با این حال، اوکراین حملات متعددی را در خاک روسیه انجام میدهد. اراده بدون در نظر گرفتن توانمندیهای فنی، سرانجام خطرناکی دارد. بعد از عملیات وعده صادق ۱ و ۲، توانمندیهای موشکی ایران برای اسرائیل مشخص شد و با حملات گسترده، وضعیت زیرساختهای نظامی به دودهه قبل برگشت.
برای اطلاع بیشتر از دیدگاه دکتر دیوسالار گزارش زیر به قلم ایشان در موسسه تحقیقات خلع سلاح سازمان ملل متحد را ملاحظه نمایید:
روحالامین سعیدی (استاد دانشگاه و کارشناس ارشد روابط بینالملل): ایران در جنگ اخیر عالی جنگید و توانست جنگ را منطقهای کند، ولی چون احتمال حمله اتمی مطرح شد، محاسبات تغییر کرد و مذاکرات از سر گرفته شد. مشکل در نبود اجماع و اراده لازم برای بازدارندگی هستهای است. ذوالفقار علیبوتو در جلسه شورای امنیت گفت: «پاکستان حتی اگر لازم باشد علف میخورد، ولی بمب میسازد و بعد از آن حاضر به مذاکره خواهد شد.» ایران نیز باید اعتبار تهدیداتش را احیا کند تا دوباره برای دشمن به کنشگری غیرقابلپیشبینی تبدیل شود.
تاریخ ضبط این گفتوگو: ۱۷ تیر ۱۴۰۵
فروم آزاد فرصتی برای گفتوگو و شبکهسازی؛ از اینجا ثبتنام کنید:
Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör
Azad | آزاد. Innehållet i podden är skapat av Azad | آزاد och inte av,
eller tillsammans med, Poddtoppen.
