W pierwszej części historii magnetofonu, będącej elementem nowego cyklu historycznego poświęconego produkcji muzycznej, cofamy się do końca XIX wieku, kiedy Oberlin Smith opisał zasadę magnetycznego zapisu dźwięku, a duński wynalazca Valdemar Poulsen zbudował działający Telegraphone, zapisujący głos na stalowym drucie. Poulsen zaprezentował swoje urządzenie na Wystawie Światowej w Paryżu w 1900 roku, gdzie zarejestrowano m.in. głos cesarza Franciszka Józefa I.
Później pojawili się Curt Stille i system Marconi-Stille wykorzystujący stalową taśmę, a następnie Fritz Pfleumer, który zastąpił ciężki i niebezpieczny metal nośnikiem pokrytym materiałem magnetycznym. Jego rozwiązanie trafiło w ręce AEG, natomiast BASF rozpoczął prace nad nowoczesną taśmą na elastycznym podłożu. W 1934 roku pierwsze dziesiątki kilometrów takiej taśmy trafiły do AEG - i właśnie wtedy zaczęła się historia magnetofonu w formie, którą znamy do dziś.
W filmie pokazuję, dlaczego magnetofon nie był pojedynczym wynalazkiem, lecz rezultatem kilkudziesięciu lat eksperymentów, odkryć i rozwoju elektroniki.
Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör
0dB.pl - Twój poziom odniesienia. Innehållet i podden är skapat av 0dB.pl - Twój poziom odniesienia och inte av,
eller tillsammans med, Poddtoppen.