Dit is er eentje die lang mocht rijpen op vat, want al gestookt in de jaren ‘20 door Kurt Weill, geserveerd met wat duivelse Stravinsky chips, een cabaretje van bij de schlager, zonder basgitaar, maar met een Marxophone. Da’s kapitaal van belang.
Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör
Radio 1. Innehållet i podden är skapat av Radio 1 och inte av,
eller tillsammans med, Poddtoppen.
