Tijdens onze vakantie zag ik iets gebeuren bij het zwembad wat me diep raakte.
Een kindje raakte volledig ontregeld. Ze huilde, was in paniek en leek zichzelf op dat moment niet meer te kunnen reguleren. Haar moeder probeerde haar stil te krijgen. Haar vader trok zich terug. En uiteindelijk was het haar jongere zusje dat haar ging helpen.
Ik keek ernaar en voelde verdriet.
Ik zag het gebeuren, hier ontstaat het ooit, dat wat ik zo vaak zie bij mijn cliënten. En iets wat ik ook uit mijn eigen systeem ken.
De neiging om het zelf te doen. Om jezelf bij elkaar te rapen. Om niet te veel te zijn.
Om anderen niet nodig te hebben. Om vooral zelf te dragen. En hoe vanzelfsprekend dat later kan voelen.
Totdat je gaat ontdekken dat ‘ik kan het zelf wel’ soms helemaal niet begonnen is als een vrije keuze. Dat het ooit reactie was op een omgeving waarin er niemand beschikbaar was om jou werkelijk te helpen dragen. Want een jong kind kan zichzelf nog niet reguleren.
Een kind heeft een ander zenuwstelsel nodig dat beschikbaar blijft wanneer het zelf overspoeld raakt. Een veilige aanwezigheid. Een volwassene die niet bang wordt van de intensiteit, die niet hoeft dat het gevoel stopt, maar die kan blijven.
Wat gebeurt er wanneer dat er niet, of onvoldoende, is? Dan kan een kind leren:
ik moet het zelf doen. Er is niemand voor mij. En neem je dat later mee je volwassen leven in: Je wordt sterk. Zelfstandig. Je kunt ontzettend veel dragen. Mensen bewonderen misschien hoe goed jij alles alleen kunt.
Maar ergens diep vanbinnen kan ook een verlangen leven dat ooit niet vervuld is:
‘Mag ik het deze keer samen dragen?’
In deze aflevering neem ik je mee in wat ik zag bij dat zwembad en vooral in wat het bij mij raakte. Over ontregeling en co-regulatie. Over kinderen die soms zelf de zorg en regulatie van anderen op zich gaan nemen. Over hoe vroeg we kunnen leren om onze eigen behoeften opzij te zetten. En over de weg terug. Van alleen dragen naar gedragen mogen worden. Want heling is niet leren om sterker te worden, maar is het juist ontdekken:
Ik hoef het niet meer alleen te doen.
—
Word je wakker met een onrustig gevoel in je lijf, alsof je meteen al ‘aan’ staat en al achterloopt nog voor de dag begint?
Waar je meteen moet zorgen en dragen, je hoofd volloopt, je adem hoog zit en je geen echte rust voelt, ook niet na slapen?
Altijd een constant sluimerend schuldgevoel. Alsof je het nooit goed genoeg kan doen en er geen ruimte is voor jou.
Je draagt veel voor anderen. Je helpt, redt, voelt je verantwoordelijk: voor je partner, je kinderen en cliënten. Je blijft aanpassen en doorgaan. In je relatie loop je vast in steeds dezelfde dynamieken. Naar je kinderen reageer je soms anders dan je wilt, en dat doet pijn.
Je voelt alles, maar draagt het alleen. Je wilt er zijn, maar raakt jezelf steeds meer kwijt. Je voelt je onzeker. Ook al werk je als therapeut, coach of psycholoog.
Je voelt je vaak alleen. Niet omdat er niemand is, maar omdat niemand jou echt draagt, terwijl je zo verlangt naar nabijheid, rust en verbinding.
Je bent moe van het sterk zijn. Je verlangt naar rust en ontspanning in je lichaam.
Naar zachtheid. Naar eindelijk thuiskomen bij jezelf, zonder jezelf kwijt te raken in de ander.
In mijn online traject met live coaching nodig ik je uit om hierin een andere weg te ontdekken, samen met gelijkgestemden, in een veilige en afgestemde bedding. Je hoeft het niet meer alleen te dragen.
Als lichaamsgericht traumatherapeut en ervaringsdeskundige begeleid ik mensen / professionals die vastlopen in diep ingesleten patronen die vaak hun oorsprong hebben in onveilige hechting en (ontwikkelings)trauma. We werken met het lichaam en het zenuwstelsel, zodat je leert herkennen wat er in jou gebeurt en hoe je jezelf kunt reguleren. Zodat het stopt bij jou. Zodat je kinderen ook niet hoeven te gaan redden en verdwijnen.
Wanneer je zenuwstelsel tot rust komt. ontstaat er ruimte. Ruimte om jezelf te voelen. Om grenzen te ervaren. Om aanwezig te zijn bij jezelf en bij de ander.
Je hoeft niet langer sterk te zijn. Je mag voelen. Je mag ontvangen. Je mag zijn.
Dit online traject is een holistische, pure, rouwe, eerlijke en diepgaande innerlijke reis. Een uitnodiging om jezelf niet langer te verlaten.
Voor vragen of meer inspiratie vind je me op Instagram, YouTube en sandykremers.nl of mail mij op info@sandykremers.nl
