این جمله‌ی کوتاه از آرتور شوپنهاور، آن‌قدر تأمل‌برانگیز ــ و شاید در نگاه اول تعجب‌آور ــ هست که ارزندگی داشته باشد به قدر یک جرعه در آن درنگ کنیم.
در جرعه‌ی هفتاد و دوم از پادکست مِی، سراغ «غرور ملی» رفته‌ایم؛ و تلاش کرده‌ایم از خلال فرض‌ها و موقعیت‌های مختلف، یک پرسش ساده اما نه‌چندان ساده را دنبال کنیم: اصلاً چه زمانی و با چه منطقی می‌توانیم به چیزی افتخار کنیم؟
Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör
Hesam Ipakchi. Innehållet i podden är skapat av Hesam Ipakchi och inte av,
eller tillsammans med, Poddtoppen.
