حالا دور از او، در خواب های شبانه و رویاهای روزانه ام او را می بینم مثل آن شب پشت پیانو نشسته و انگشت های خلاقش کلیدهای پیانو را نوازش می دهد و شعر مرا همراه با آهنگش می خواند و با شیطنت معمول لبخند بر لب چشمک می زند.
Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör
nina. Innehållet i podden är skapat av nina och inte av,
eller tillsammans med, Poddtoppen.
