bazı şiirler okunmaz, birine denk gelir. “bir gün” de öyle… insan okurken, uzaklarda bir yerlerde hâlâ güzel şeyler dileyebildiği birini hatırlıyor. bazı dilekler söylenmez, sadece içinden geçirilir. işte bu şiirde de insanın söyleyemediği şeylerin, kelimelere hiç ihtiyaç duymadan anlatılabildiğini hissediyorsun. belki de bazı insanlar, hayatından uzaklaşsa bile bir şiirin içinde kendine yeniden yer buluyor.
Bir Gün
Apansız uyanırsan gecenin bir yerindeGözlerin uzun uzun karanlığa dalarsaBir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerindeVe saatler gecikmiş zamanları çalarsaBil ki seni düşünüyorumBir vapur yanaşırsa rıhtımına bin, acilÖrtün karanlıkları masmavi denizlerdeVe dinle kalbimi bak nasıl çarpıyor nasılO bütün özlemlerin koyulaştığı yerdeBil ki seni bekliyorumBir sabah gün doğarken aç perdelerini, bakSevinçle balkonuna konuyorsa martılarKendini tadılmamış derin bir hazza bırakDökülsün dudağından en umutlu şarkılarBil ki seni istiyorumGecelerden bir gece uyanırsan apansızUzaklarda elemli, garip bir kuş öterseBir ceylan ağlıyorsa dağlarda yapayalnızVe bir gün kabrimde bir kara gül biterseBil ki SENİ SEVİYORUM
Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör
ŞiirSever. Innehållet i podden är skapat av ŞiirSever och inte av,
eller tillsammans med, Poddtoppen.
