وقتی خطِ زمان و دوری و نزدیکی آن محو شود، چند زمان متفاوت را که به «تاریخ»های مختلف گذشتهاند، میتوان در آنی واحد تجربه کرد. یعنی در یک دم، در چند زمان از دست رفته زیست. یعنی آنها را بهدست آورد و گمشده را بازیافت. ده روز پیش و ده سال و پنجاه سال پیش همه مثل آبی یکدست و یکسان، درهم و با هم در چشمهی خاطره میجوشند. برای همین همه را با هم میتوان نوشید. پس باید در طلب تشنگی بود. آب هست، تشنگی نیست.
آب کمجو تشنگی آور به دست
تا بجوشد آبت از بالا و پست
------
کار جدید گروه «همیشه در میان» برای دوستدارن فرهنگ و ایران؛
Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör
همیشه در میان. Innehållet i podden är skapat av همیشه در میان och inte av,
eller tillsammans med, Poddtoppen.
