در تاریکترین لحظهها، زمانی که امید از نفس افتاده و آیندۀ روشنی در افق پیدا نیست، هنوز چیزی وجود دارد که از دل رنج و ویرانی سر برمیکشد: زایش. هانا آرنت میگفت معجزهای که جهان انسانی را از سقوط نجات میدهد، امید نیست. بلکه همین واقعیت ساده، اما ژرفِ زادهشدن انسانهای نو است. امکانی برای آغازی تازه. حمایت از پادکست: hamibash.com/owrsi مقاله: بازدارندگی امید و معجزهی زایش https://www.aasoo.org/fa/articles/3756 بخشی از فیلم «دستنوشتهها نمیسوزند» ساختۀ محمد رسولف شعر «خدا کند انگورهای برسند» - الیاس علوی موسیقیهای استفاده شده: Eleni Karaindrou - Eternity and a Day: II. By The Sea B-Band - Tehran Arthur Meschian-Where Were you God Ramiz Guliyev – Lepeler Farhad Mehrad – The Dark Night 127 Band – Jang Mahya Hamedi – Deng Mahan Farzad – Life Story (ft Hossein Alizade) Amirhossein Shoorche – Unstable Peace Arash Zarrabi – Tariki Nemimoone نقاشی روی جلد: رکسانا روزیطلب Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information. Rss Apple Podcaster →
