Dane, nowy język i obyczaje potwierdzają, że zmienia się stosunek Polaków do alkoholu. Wódka przestaje być symbolem polskiego picia, młodzi wolą kombuchę. Ale czy to już era postalkoholowa, czy raczej trend pokoleniowy, związany z cyfryzacją życia towarzyskiego i kulturą dobrostanu?
O wielkim teście dojrzałości, jaki właśnie przechodzimy, mówi dr Michał Bujalski – socjolog z Uniwersytetu Warszawskiego.
Partnerem wydarzenia jest „Więź”.
Środa, 15 lipca (środa), godz. 19.00Big Book Cafe, ul. Dąbrowskiego 81
Ponad 300 tysięcy polskich gospodarstw domowych w ciągu jednego roku całkowicie zrezygnowało z zakupu mocnych alkoholi, ponadto 16% konsumentów zapowiada dalsze ograniczanie spożycia – podaje raport YouGov, międzynarodowej firmy zajmującej się badaniami rynku. W tym samym czasie w kolejnych polskich miastach zostaje wprowadzany zakaz nocnej sprzedaży alkoholu, a jedna z sieci hoteli inicjuje pilotażowy program mający na celu zmniejszenie konsumpcji tej używki w ich obiektach. W tym numerze „Więzi” zastanawiamy się: czy to już początek antyalkoholowej rewolucji?
Odpowiedź nie jest wcale łatwa, bo jednocześnie każdego dnia w Polsce sprzedaje się nawet trzy miliony „małpek”, w tym ok. pół miliona do południa. 900 tys. Polaków walczy z uzależnieniem od alkoholu, a 2,5–3 miliony pije ryzykownie, na granicy uzależnienia. Przez alkohol umiera każdego roku 30 tys. osób – to tak, jakby nagle zniknął z powierzchni ziemi cały Cieszyn.Dr Michał Bujalski, socjolog moralności, tłumaczy w swoim tekście: „Mamy do czynienia nie tyle z rewolucją, ile z pewną rekonfiguracją relacji Polaków z alkoholem. Obecną zmianę od poprzednich kampanii antyalkoholowych odróżnia nie tyle jej charakter oddolny [...], ile jej aspekt pokoleniowy”.Czy to oznacza, że alkohol stał się używką boomerów? Czy ten trend ma szansę w starciu z alkoholowym lobby? Kto tak naprawdę zarabia, a kto traci na sprzedaży alkoholu?
Rozmowa inspirowana letnim numerem kwartalnika „Więź”.
GOŚĆ SPOTKANIA:
Michał Bujalski – socjolog, adiunkt w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego. Od 2006 r. związany z Instytutem Psychiatrii i Neurologii w Warszawie. W latach 2014–2017 laureat stypendium MNiSW dla wybitnych młodych naukowców. Ekspert Krajowego Programu Zapobiegania Zachowaniom Samobójczym. Autor wielu publikacji naukowych i popularnonaukowych. Wydał – wspólnie z Justyną Klingemann – książkę „Jak mówić o uzależnieniach. Przewodnik po języku niedyskryminującym”. Mieszka w Warszawie.
