یه وقتایی برای فرار از اون چیزی که تو گذشته رخ داده پناه می‌برم به اسکرول‌های بی‌انتها تو اینستاگرام. از این جا به بعده که زندگیم می‌ره روی دور تند. اونقدر تند که اصلا متوجه تاریک شدن آسمون هم نمی‌شم. انگار یک روز از عمرم رو به زباله‌دان تاریخ پرت کردم. انگار نه انگار که اصلا ارزشی داشته! البته که گویا این افزایش سرعت گذر عمر تو آدما یه حس مشترکه. ولی خب خودمون با دست خودمون هم سریع‌ترش می‌کنیم. این که چی میشه با افزایش سنمون زمان هم برامون سریع‌تر می‌گذره یا اینکه ما چیکارا می‌کنیم که این سرعت بیشتر میشه. موضوعیه که تو اولین قسمت از پادکست نارَنج بهش می‌پردازم. به روایت من، امین قطبی‌فر.
Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör
Amin Ghotbifar. Innehållet i podden är skapat av Amin Ghotbifar och inte av,
eller tillsammans med, Poddtoppen.
