Oprócz szlagieru Alanis Morissette skojarzenia z ironią są najczęściej nieprzyjemne - coś co rośnie na grząskim podłożu pasywnej agresji. Może dlatego podejścia miewamy dwa: albo zasadzamy się na ironię, kiedy chcemy być wredni, albo stronimy od niej niczym od wirusów. Tymczasem w ironii jest potencjał na emancypację i przygodę intelektualną oraz kawał historii naszej kultury. I pokazuję, że można jej używać do celów ambitniejszych, niż międzyludzkie podłości.
Odcinek wytrawny, ale z łagodnym finiszem. Pasuje do truskawek.
🔴Słuchajcie i podawajcie dalej! Życie się robi lepsze, o zmierzchu.
Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör
Marta Niedzwiecka. Innehållet i podden är skapat av Marta Niedzwiecka och inte av,
eller tillsammans med, Poddtoppen.
