¿Cómo es no saber leer ni escribir en la adultez? ¿Cómo se percibe el mundo si no se es usuario pleno de su forma de comunicarse? En este lúcido texto escrito en formato de entrevista, la autora Marguerite Duras deja asentada una conversación con una mujer analfabeta, cuya percepción del idioma es oral y por su forma.
En pocas líneas “La palabra lilas casi tan alta como ancha” logra instalar al lector en el punto de vista de alguien que lee allí donde parece no haber nada. Este texto periodístico, salió publicado en Outside, papeles diarios de 1957 y llega a nuestros días en la edición de Banda Propia.
++++++++++++++++++++++++++++++++++
Pre producción y voz: CECILIA BONA
Editó este episodio: DANY FERNÁNDEZ @danyrap.f para @activandoproducciones.proyecto
⚙️ Producción: XIMENA GONZALEZ @ximegonzal3z
Edición de video: LUZ FERNÁNDEZ @luzma.fz
¡Ayudanos a crecer!
Patrociná POR QUÉ LEER: https://porqueleer.com/patrocina
Nuestras redes sociales:
⚡https://instagram.com/porqueleerok
⚡https://twitter.com/porqueleerok
⚡https://www.facebook.com/porqueleerok/
Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör
Por qué leer. Innehållet i podden är skapat av Por qué leer och inte av,
eller tillsammans med, Poddtoppen.