Exploramos una pregunta que atraviesa buena parte de las discusiones actuales sobre tecnología y creación: ¿qué queremos preservar cuando producir, imaginar y distribuir puede automatizarse?
Partimos de Thomas Bangalter, la mitad de Daft Punk, y de su vida después del casco. Hablamos de sus proyectos recientes, de la influencia del Centre Pompidou en su formación, de la génesis de Daft Punk y de su defensa de una creación humana ligada al ritual, al accidente, a lo efímero y a aquello que no puede anticiparse por completo. Una postura que adquiere otro peso frente a una inteligencia artificial generativa orientada a producir resultados cada vez más rápidos, escalables y predecibles.
Sumamos la perspectiva de will.i.am y su propuesta de un nuevo paradigma para identificar la creación humana: POL, Proof of Life. Una idea que abre preguntas sobre autoría, autenticidad y el valor que podría adquirir la evidencia de intervención humana en una cultura saturada de contenido sintético.
También hacemos un pequeño homenaje a Yayoi Kusama, cuya obra convirtió la repetición, la percepción, el cuerpo y el infinito en un universo propio que transformó nuestra manera de experimentar el arte.
Y en nuestro tema central discutimos la relación entre optimismo e ingenuidad. ¿Hasta qué punto imaginar futuros mejores exige una dosis de optimismo y en qué momento esa confianza nos impide reconocer riesgos, conflictos y contradicciones? Entre la utopía y la distopía, analizamos cómo construir imaginarios más complejos en un momento en que la tecnología participa cada vez más directamente en la definición de nuestro presente y de los futuros posibles.
Podden och tillhörande omslagsbild på den här sidan tillhör
Blackbot. Innehållet i podden är skapat av Blackbot och inte av,
eller tillsammans med, Poddtoppen.