Вечная гісторыя, як бот, што наступае на чалавечы твар, як казаў сам Оруэл.
У часы Савецкага Саюзу твор на тэрыторыі Беларусі, як і на тэрыторыі ўсёй дзяржавы пад назвай СССР, быў забаронены ажно да 1988 года. Хаця апублікаваны быў яшчэ ў 1949, а перакладзены не менш, чым на 65 моў.
Першымі назвамі раману былі “Апошні чалавек у Еўропе” і “Жывыя і мёртвыя”.
Джордж Оруэл змагаўся з фашызмам у іспанскай Грамадзянскай вайне. Спачатку ў якасці ваеннага карэспандэнта, а потым далучыўся да рэспубліканцаў. Ён лічыў пацыфізм раскошай, за якую плацяць іншыя. Пасля цяжкага ранення Оруэл мусіў збегчы з Іспаніі, баючыся за сваё жыццё, але назаўжды захаваў нянавісць да камунізму і таталітарызму.
Лічылася, што пафас раману скіраваны акурат супраць камуністычнай дыктатуры. “1984” – таталітарная сістэма, у якой грамадства адмаўляе свабоду. Канцэнтрацыя ўлады ў адных руках, адзіная “правільная ідэалогія”, татальны кантроль над грамадскім і асабістым жыццём, галеча і ўсеагульны страх, вынішчэнне іншадумцаў і нязгодных, бясконцыя пошукі ворагаў, з якімі вядзецца няспынная вайна. А галоўнае – вынішчэнне мовы, слова, ідэі, любога пачуцця.
Умоўная будучыня вачыма Джорджа Оруэла. Ці стала гэтая фантазія рэальнасцю? Вырашаць нашым гледачам. А ў дадзеным выпадку – слухачам.
Пераклад Сяргея Шупы. Галасы Купалаўцаў.
Рэжысёры і рэдактары запісу – Алег Гарбуз, Крысціна Дробыш
Кампазітар, гукарэжысёр, саўнд-дызайнер – Оlegdeep
Асаблівая падзяка аўтару ідэі спадару Віталю
А таксама ўсім тым, без каго гэты праект быў бы немагчымы
Чытае: Купалаўцы
